Denon AVR-X1700H-test

Denon AVR-X1700H Review door een beginnende pen.

Een leek, mijn bioscoopgast, testte de Denon AVR-X1700H:

Het leven heeft me op een punt gebracht waarop ik, toen de pandemie begon, ineens over veel extra vrije tijd beschikte. Omdat naar de bioscoop gaan geen optie meer was, besloot ik mijn liefde voor film thuis verder te ontwikkelen. Niet om filmcriticus te worden – ik wilde gewoon nieuwe gebieden verkennen, films anders leren waarderen. Mijn financiële situatie was destijds allesbehalve rooskleurig, dus ik keek films op een eenvoudige laptop. Twee jaar gingen voorbij, en stap voor stap begon mijn leven er beter uit te zien. Op een gegeven moment kon ik mezelf een grotere televisie veroorloven. Dat voelde als een stap vooruit: de beeldkwaliteit was goed, de films kwamen tot leven… maar het geluid? Dat liet duidelijk te wensen over. Een paar dagen geleden stelde ik mezelf ineens de vraag: wil ik écht voor altijd films op deze manier blijven ervaren? Het antwoord was helder: natuurlijk niet.

Hoe kunnen we de filmervaring verbeteren?

De wereld van thuisbioscoopsystemen was compleet nieuw voor mij. Ik geef eerlijk toe: ik had nog nooit films in vergelijkbare kwaliteit buiten de bioscoop meegemaakt. Omdat ik al een goede tv had, besloot ik me volledig te verdiepen in de wereld van geluidssystemen. En ja, ik moet toegeven dat prijs voor mij pas op de tweede plaats kwam – ik wilde simpelweg iets dat dicht in de buurt kwam van bioscoopgeluid. Misschien heb ik daar wel mijn eerste fout gemaakt? Na enkele dagen intensief zoeken en vergelijken koos ik uiteindelijk voor de recent uitgebrachte Denon AVR-X1700H home theater-versterker. Het idee sprak me aan: een toestel dat de nieuwste technologie biedt en volgens reviews een indrukwekkend geluid levert. Ik wilde ervaren wat de thuisbioscoopwereld vandaag écht te bieden heeft. Mijn doel was om een 5.1-systeem op te zetten, en de luidsprekers had ik gelukkig al via een vriend kunnen regelen. Ik bestelde de versterker online en wachtte in spanning af – maar tot mijn blijdschap werd hij de volgende dag al geleverd. Daar stond hij dan: mijn frisse, krachtige thuisbioscoopversterker, klaar voor gebruik.

Denon AVR-X1700H uitpakken

Ik had hoge verwachtingen van dit product. Het was geen high-end model, maar zeker ook niet goedkoop. Op de doos stond trots: Since 1910. In het Hongaars dan: sinds 1910. Nou… de verpakking leek ook echt uit die tijd te stammen. Maar goed, ik dacht bij mezelf: het draait uiteindelijk niet om de doos, maar om wat erin zit.

De verpakking was eerlijk gezegd niet erg mooi. Toen ik de doos opendeed, zag ik meteen de gebruikelijke accessoires: de afstandsbediening, handleiding, en een radioantenne. Je kent het wel – de dingen die je direct opzij legt om bij het echte werk te komen. Denon had er zelfs twee potloodbatterijen bij gestopt voor de afstandsbediening – attent. En dan waren er ook nog kleine stickers voor luidsprekerconfiguraties. Best schattig, maar waar dat precies goed voor is? Vraag het me niet.

Onder de stickers zat een papieren standaard voor de kalibratiemicrofoon. Ik zeg het maar meteen: dat ding had best van plastic of metaal mogen zijn. Een beetje jammer. Nadat ik me door alle accessoires had geworsteld, bleef alleen de versterker zelf over. Ik pakte hem uit, zette hem neer… en keek. Tien minuten lang. Ik dacht: Is dit nu minimalistisch en strak? Of gewoon kaal? Misschien ligt het gewoon aan mijn smaak.

---

Eerste indruk van het display

Aan de voorkant van de AVR zit een digitaal display. Zodra ik hem aanzette en de eerste letters verschenen, voelde het alsof ik teruggeflitst werd naar het jaar 2000. Deze pixelachtige tekens zag ik voor het laatst op mijn oude Sony VHS-speler. Opeens kreeg ik een steek in mijn hart: Ben ik echt al zo oud?

Het frontpaneel is extreem eenvoudig. Het scherm neemt het grootste deel in beslag – wat niet direct een pluspunt is – en daaronder vind je een paar knoppen. De labels zeiden me eerlijk gezegd niet veel. Alleen de afstemknop voor de radio herkende ik, al verwacht ik die nauwelijks te gebruiken. Aan weerszijden zitten twee grote draaiknoppen, zoals op klassieke hifi-apparatuur: de rechter is uiteraard voor het volume, de linker voor het inputkanaal – tenminste, dat kun je eronder lezen. Prima oplossing, maar goed… daarvoor is er natuurlijk ook gewoon de afstandsbediening.

Ingangen

Wat ik absoluut kon waarderen, was dat er een USB-ingang aan de voorkant van de Denon AVR-X1700H zit. Superhandig – zo kan iedereen in het gezelschap snel even een nummer opzetten zonder te hoeven klungelen met RCA-kabels aan de achterkant (waarvan er trouwens nog gewoon twee zijn). Wat ik niet helemaal begrijp: waarom durven de meeste homecinemamerken nog steeds niet los te komen van RCA-aansluitingen? Ik bedoel, wie sluit er anno nu nog een cd-speler aan?

Toen ik de achterkant van de versterker bekeek, zag ik al snel waar alles zat. De luidsprekeruitgangen zitten netjes aan de onderzijde van het paneel en zijn duidelijk gelabeld: Front R, Front L, Center, enzovoort. Als je weet hoe een 5.1-configuratie werkt, is het aansluiten van de speakers een fluitje van een cent.

Positief is ook dat de versterker maar liefst 6 HDMI-ingangen heeft – dus je kunt met gemak alles aansluiten: van je schoonvader z’n gaming-pc tot je oude tablet of de 10 jaar oude laptop van opa. Dat is praktisch. Wel vond ik het jammer dat er maar één 4K/8K-uitgang aanwezig is – die gaat natuurlijk naar de tv of gamingmonitor, maar een tweede uitgang had welkom geweest.

Andere aansluitingen, zoals de optische en coaxiale uitgangen, zeggen me eerlijk gezegd niet zoveel. Misschien handig voor iemand met specifieke audioapparatuur, maar in mijn setup zijn ze overbodig.

Opstelling

Na het bewonderen van de buitenkant van de Denon-versterker was het tijd voor actie: tv en speakers aansluiten. Tot mijn opluchting bleek de achterkant van het apparaat overzichtelijk en de aansluitingen waren gemakkelijk te herkennen en logisch ingedeeld. Binnen no-time was alles verbonden.

Maar zodra de tv het signaal oppikte, kwam dat eerder genoemde retrogevoel weer ongenadig terug. Het digitale display op de voorkant begon informatie weer te geven, en toen ik het configuratiemenu op het scherm zag verschijnen, waande ik me even op mijn oude Windows XP-pc. Serieus – het leek alsof ik een nieuw programma aan het installeren was, ergens rond 2003. Zelfs de menu’s van de originele Playstation flitsten even door mijn hoofd.

Ik kreeg zowaar een traan in mijn ooghoek – maar niet van ontroering. Meer omdat ik me op dat moment nog eens realiseerde hoeveel ik voor dit apparaat had betaald. Laten we zeggen: het voelde ineens iets minder high-end.

Tijdens het instellen geeft de Denon AVR je eerst een paar tips over luidsprekerpositionering. Daarna komt natuurlijk het moment waarop ze hun eigen technologie even in de spotlight zetten: Audyssey MultEQ XT. Deze software kalibreert het geluid van je luidsprekers op basis van de akoestiek van je kamer – vandaar ook de meegeleverde microfoon. De belofte? “In 15 minuten klinkt je systeem zoals het hoort!” Nou… ik heb het geprobeerd. Maar eerlijk is eerlijk: ik hoorde geen verschil. Misschien ligt het aan mijn oren, of misschien aan de slogan.

Na deze showtune maakt het apparaat automatisch verbinding met je wifi-netwerk, en dan zou het feest moeten beginnen. Alleen… nee. Want daar is-ie weer: dat retro-menu vol met instellingen waar je eerst nog even doorheen moet worstelen. HDMI-formaat. HDMI-upscaling. Screensaver. 4K/8K-signaalformaat. HDCP-configuratie. TV-formaat. Ik moet bekennen: ik raakte volledig verdwaald. Uiteindelijk gaf ik het op. Genoeg geklikt. Ik stopte een film in het systeem en besloot dat het eindelijk tijd was om gewoon te genieten van mijn thuisbioscoop – pixels en instellingen even achter me gelaten.

Denon filmt, functies

Ik had hoge verwachtingen van het geluid, want ik weet dat ik goede luidsprekers heb gekocht. De focus lag dus volledig op de versterker. In de productbeschrijving stonden werkelijk alle mogelijke buzzwords die indruk moeten maken: Dolby Atmos, DTS:X, Dolby Atmos Height Virtualization, 4K, 8K, HDR10, HDR10+, Dolby Vision, Hybrid Log Gamma, en ga zo nog maar even door.

Dus ik zette vol enthousiasme mijn favoriete film op… en begon te kijken. Het gevoel dat me overviel, kan ik het beste omschrijven als: oké. Dat was het. Niets extra’s, niets bijzonders. Het werkt, zeker – maar eerlijk gezegd had ik meer verwacht. Veel meer.

Ik had de kamer netjes gekalibreerd met de meegeleverde microfoon, alle “coole functies” ingeschakeld, mijn tv is er tenslotte ook compatibel mee. Bovendien had ik me verdiept in akoestiek en heb ik mijn ruimte daar ook serieus op ingericht:

• een akoestisch tapijt op de vloer,
• een verduisterend gordijn voor het raam,
• een deurgordijn aan de kamerzijde,
• en maar liefst zes akoestische panelen aan de muur – allemaal van Perfect Acoustic.

Alles stond klaar. De ruimte was afgestemd. De hardware top. En toen begon de echte test…

Het was geen slechte filmervaring, maar dat had ik niet helemaal verwacht.

Aan het eind van de dag merkte ik dat ik eigenlijk niet wist waar ik dit product moest plaatsen. Voor een simpele thuisbioscoopversterker is hij eigenlijk te duur. Langzaam begon het te dagen: ik had een verkeerde keuze gemaakt – niet omdat het apparaat slecht is, maar omdat de prijs-kwaliteitverhouding gewoon niet klopt voor mijn gebruik.

Hij heeft drie HDMI-ingangen die 120 Hz aankunnen op 4K of 60 Hz op 8K – indrukwekkend. Maar laten we eerlijk zijn: deze versterker is eigenlijk bedoeld als een alles-in-één platform voor wie de nieuwste Xbox, gaming-pc én tv erop aansluit. Alles met de nieuwste technologie op één scherm. Prima… maar veel te veel als je hem alleen als homecinema-versterker gebruikt.

---

Dag des oordeels:

De Denon AVR-X1700H is een fraai stukje techniek, maar met een aanzienlijk prijskaartje. Het is pas echt z’n geld waard als je alle functies benut waarvoor het apparaat ontworpen is. Voor een doorsnee homecinema is het overkill, en blijven veel mogelijkheden onbenut. De geluidskwaliteit? Die is degelijk, maar niet spectaculair. Ondanks de vele indrukwekkende termen en technologieën is het resultaat gewoon gemiddeld. En dan zijn er nog de retro-configuratiemenu’s en het pixelige digitale display – die maken het totaalplaatje er niet bepaald moderner op.

Uiteindelijk bekruipt me het gevoel dat deze versterker niet lang bij me zal blijven. Een les geleerd – soms is minder echt meer.